Zjuul Burgering, toneel en Michael Benedik, flamencogitaar

Federico Garcia Lorca, geboren in een voor Spanje bewogen tijd, bevriend met kunstenaars die het tijdsbeeld mee bepaald hebben, zelf de grootste 20e eeuwse Spaanse schrijver, en vermoord in de eerste weken van de Spaanse Burgeroorlog, 1936.

Een voorstelling over de onmogelijke liefde van Emilia Llanos Medina, voor de (homosexuele) dichter. Een waargebeurde geschiedenis die een gruwelijke wending krijgt aan het begin van de Spaanse burgeroorlog.

(foto Marco van Hal)

De teksten van Lorca, zijn gedichten en toneelteksten zijn voor theatermaakster Zjuul Burgering een grote bron van inspiratie. Lorca en zijn personages waren op zoek naar echte liefde, een zoektocht die voor hen vaak niet goed afloopt.

Het (on)vermogen van deze vrouw om echt lief te hebben, is het belangrijkste thema van deze voorstelling . Daarnaast komen ook oa het werk van de Lorca zelf, zijn leven, en de Spaanse burgeroorlog aan de orde.

In de moderne tijd zijn we vrij om in de liefde elke gewenste keus te maken, toch is er eenzaamheid en slagen veel mensen er niet (of slechts tijdelijk) in hun Grote Liefde vorm te geven. De behoefte aan de ultieme liefde is van overal en altijd en we willen een liefde zonder compromissen, een doorgaande grote passie. Een van de mogelijkheden om een zo grote ervaring te ondergaan is hem te dromen of alleen in de fantasie te beleven. Op die manier zal de hoofdpersoon Emilia haar liefde meemaken.

Het publiek kan zich met haar identificeren, maar zich tegelijk afvragen of dit de beste manier is om met het onvermogen om lief te hebben om te gaan.

- De prachtige gedichten van Lorca zelf, in de recente vertaling van Bart Vonck. Er worden 9 gedichten gebruikt uit de bundels "Liedjes" (Meulenhoff 1997) en "suites" (Meulenhoff, 1998)

- Flamenco gitaar, Michael Benedik, een van Nederlands bekendste Flamenco gitaristen zal met zowel traditionele flamenco muziek, als met zijn eigen composities een belangrijke bijdrage leveren. Bovendien worden 3 liederen die door Lorca getoonzet zijn, gezongen.

De voorstellingen van Stichting Oneffe kenmerken zich door een fysieke speelstijl, respect voor de gekozen literaire teksten en de liefde waarmee ze gemaakt worden.

Paulien Haakma regisseert Zjuul Burgering op een manier waarbij zowel het kleine gebaar als de grote beweging oprecht zijn ondertussen houdt het publiek ruimte voor zijn eigen gevoelens en interpretaties.